statki kosmiczne

TERAZ energia kinetyczna, tak więc poszukiwacze będą musieli marnować zdobycze do utrzymania prędkości swych statków kosmicznych. Nawet w najbardziej optymistycznym scenariuszu zgodnie z którym źródła energii poruszają się w kierunku zbieracza z prędkością światła i gromadzone są bez strat cywilizacja mogłaby składować nieograniczone zapasy energii jedynie w czarnej dziurze lub jej pobliżu. Tę ostatnią ewentualność badał w 1982 roku Steven Frautschi z California Institute sof Technology. Doszedł on do wniosku, że zapasy energii dostępnej z czarnych dziur będą zmniejszały się szybciej niż koszty ich gromadzenia [ilustracja na stronie 50]. Ostatnio przeanalizowaliśmy na nowo ten pogląd i stwierdziliśmy, że kłopoty mogą okazać się większe, niż się spodziewał Frautschi. Rozmiary czarnej dziury zdolnej do wiecznego wymiatania energii przekraczają wielkość widzialnego Wszechświata.